Gedicht (in zeer vrije vorm)

 

Net begonnen en ….

het is al zes uur ‘s avonds.

 

Net aangekomen op maandag

en het is al vrijdag …

 

… en de maand is al voorbij

… en het jaar is bijna voorbij.

 

… en al 40, 50 of 60 jaar van

ons leven zijn voorbij

 

… en we beseffen dat we onze

ouders verloren hebben,

vrienden.

 

En we beseffen dat het te laat

is om terug te gaan …

 

Dus … laten we proberen te

genieten van de tijd die we nog

hebben …

Laten we niet stoppen met

zoeken naar activiteiten die we

leuk vinden …

 

Laten we wat kleur in ons grijze

haren zetten …

Laten we lachen naar de kleine

dingen van het leven die

balsem voor ons hart zijn.

Laten we vooral rustig blijven

genieten van deze tijd die we

nog hebben.

Laten we proberen de ‘daarna’s

te elimineren …

 


 

 

 

Ik doe het daarna …

Ik zeg daarna …

Ik zal er later over nadenken …

We laten alles achter voor later

alsof

‘daarna’ van ons is.

 

Want wat we niet begrijpen is:

Daarna wordt de koffie koud …

Daarna veranderen de

prioriteiten …

Daarna is de charme

verbroken …

Daarna gaat de gezondheid

voorbij …

Daarna worden de kinderen

volwassen …

 

Daarna worden de ouders

ouder …

Daarna worden de beloftes

vergeten …

Daarna wordt de dag

de nacht …

Daarna eindigt het leven …

en dan is het vaak te laat …

 

Dus … laten we niets achterlaten

voor: ‘daarna’ …

Want ondertussen kunnen we

de beste momenten verliezen,

de beste ervaring,

beste vrienden,

de beste familie …


 

 

De dag is vandaag …

Het moment is nu …

 

Wij zijn niet meer op de leeftijd

waarop we ons kunnen

veroorloven om uit te stellen

wat meteen gedaan moet

worden.

 

(ingeleverd door Theresia Sportel – gelezen op Facebook)