Een paar woorden voor Onderweg

 

Soms lopen de tijden in mijn agenda wat door elkaar.

Ik ben nog drukdoende met de laatste hand leggen aan de dienst op Eeuwigheidszondag/gedachteniszondag, a.s. zondag.

En dan ineens kom ik die deadline voor Onderweg in mijn agenda tegen.

Oh ja, die ook nog. Eh …. Maar ik ben nog drukdoende met die bijzondere laatste dag van het kerkelijke jaar.

Daarover dacht ik, ik doe dit jaar geen ingewikkelde schriftlezing van het leesrooster, waarbij je dan je best moet doen om dit met allerlei creatieve denkstappen te verbinden met het gedenken van onze overleden geliefden.

Nee, gewoon twee geschriften die zo oer met het leven en met het sterven verbonden zijn: Psalm 23 De Heer is mijn Herder, bij meer dan de helft van de overledenen van dit jaar kwam deze psalm terug tijdens de uitvaart. En dan die prachtige tekst in 1 Korinthe 13 over Geloof, hoop en liefde. Daar ga ik het mee doen.

Toen ik de deadline voor Onderweg zag zat ik net mijn woorden voor de preek over hoop op papier te zetten.

Hoop ontwikkelt mee in ons leven als een bijna autonome kracht in onszelf.

Hoop creëert elke keer weer een nieuw ijkpunt om naar uit te kijken.

Een punt dat zichzelf verlegt.

Een verankerpunt om kracht uit te halen zonder dat je op dat moment ook maar weet hoe het verder gaat.

 En daar haakt de kracht van de hoop aan onze relatie met God.

De hoop die voortkomt uit Zijn belofte dat het licht het van de duisternis overwint.

Zonder dat we weten hoe dit verder gaat.

(Ik nodig u van harte uit om de volledige tekst van de preek te beluisteren via kerkdienst gemist).

In mijn hoofd ontstond hier vanzelf de overstap naar Advent.

Advent de tijd waarin deze belofte bij uitstek luidt.

De belofte dat we ondanks alle duister, alle pijn, alle angst, alle ziekte, al het verdriet toch uit zullen komen bij het Licht.

Ergens zal het licht gaan stralen.

Deze belofte geeft ons hoop.

En toen ik al bladerend in het liedboek bleef hangen bij dit lied, dacht ik: “Deze woorden geef ik u mee voor Onderweg.

Op weg naar de belofte van het Licht”.

Op U, mijn Heiland, blijf ik hopen
Verlos mij van mijn bange pijn
Zie, heel mijn hart staat voor u open
en wil, o Heer, uw tempel zijn
O Gij, wien aard' en hemel zingen
verkwik mij met uw heil'ge gloed
Kom met uw zachte glans doordringen
o Zon van liefde, mijn gemoed


Vervul, o Heiland, het verlangen
waarmee mijn hart uw komst verbeidt
Ik wil in ootmoed U ontvangen
mijn ziel en zinnen zijn bereid
Blijf in uw liefde mij bewaren
waar om mij heen de wereld woedt
O, mocht ik uwe troost ervaren
doe intocht, Heer, in mijn gemoed

                Lied 442 Liedboek (zingen en bidden in huis en kerk)

Ik wens u allen een goede adventstijd toe.

Op naar Kerst,  ….. want ja, de eerste gesprekken met gemeenteleden daarover zijn ook al gepasseerd.

Hartelijke groet, Marleen Stokroos