Bij

 

Op een dag riep de bijenkoningin haar volk bijeen en zei: ‘Werksters! Het gonst van de geruchten. Wat is er aan de hand?’ Elise stak haar antenne omhoog en zei: ‘Het gaat om Liesje, majesteit. Kijkt u zelf maar.’ Ze duwden Liesje naar voren. Met haar kopje naar beneden stond ze voor de koningin.

‘Hm,' zei de koningin. ‘Ze heeft geen strepen. Is dat erg?’

De werksters riepen: ‘Het hoort niet! Ze is raar. Een echte bij heeft strepen! Waar houdt het op? We zijn één volk, we zijn gelijk. Straks kiest iedereen haar eigen outfit. Ruiten, regenboogkleuren, noem maar op. Dan tellen gewone strepen niet meer mee.’

 

De koningin vroeg: ‘Liesje, wat heb jij daarop te zeggen?’

Liesje zei: ‘Zo ben ik geboren, majesteit. Ik kan er niks aan doen. Ik tekende al strepen met stuifmeel, maar die gaan er meteen weer af. Ik doe mijn best, werk minstens zo hard als de rest. Ik ben echt een gewone bij, alleen die strepen heb ik niet.’

‘Zo is het!’ besloot de koningin. ‘Die strepen doen er niet toe. Jullie zijn bijen met, en Liesje is gewoon bij zonder.’