Korte meditatie

 

Deze keer wat woorden en zinnen die bij mij omhoogkomen.

Zo langzamerhand begin ik mijn weg te vinden in Baflo.

Letterlijk en figuurlijk.

Ik pak al minder vaak de plattegrond.

De namen van diegenen waar ik met regelmaat mee werk worden al vertrouwd.

Het aantal mooie ontmoetingen begint te groeien.

De eerste lijnen worden uitgezet.

De eerste reacties op mijn bezigheden komen binnen.

De eerst aandachtspunten worden gelukkig verwoord.

De eerste nieuwigheden zijn begonnen.

De eerst gezamenlijke visies worden geformuleerd.

 

En dit alles gaat in een wederzijdse aftastende ontmoeting.

Kan ik zeggen hoe ik het denk.

Hoe wordt de boodschap aan de ander ontvangen.

Wat zijn de goede wegen om te bewandelen.

Dit zijn de natuurlijke wederzijdse gedachten die op de achtergrond altijd weer meezingen.

 

Tijdens een opening binnen een kerkenraadsvergadering maakte ik gebruik van een stukje tekst uit het Ouderlingen(blad) voor Pastoraat en Gemeenteopbouw (febr. 2018) over omgaan met verscheidenheid. Omgaan met verschillen in de gemeente, omgaan met onderlinge verschillen;

Dat het een uitdaging is om het met elkaar uit te houden bij spanningen die gepaard gaan met een veelkleurige gemeente en een gemeente in beweging. En dat er moed voor nodig is om keuzes te maken.

En dat de kernvraag in kerk-zijn draait om de vraag: wat dient de gemeente om op dit moment gemeente van de Heer te zijn.

Een vraag die een antwoord kan vinden in gebed en in gesprek.

Een antwoord die we mogen zoeken bij God en bij elkaar.

Hoe God en onze gesprekken denk ik heel dicht bij elkaar kunnen komen word denk ik mooi verwoord met het gedicht waarmee het betreffende artikeltje eindigde.

Ik geef het u mee voor onderweg.

Hij ziet het zo

als u de ander tegenkomt, de ander

die iets vindt, iets denkt, iets doet

wat u maar moeilijk kunt aanvaarden

wees dan niet bevreesd, zeg ik

wees niet terughoudend en wantrouwig

zelfs niet een heel klein beetje op uw hoede

daar is beslist geen reden voor

eenmaal samen aan tafel

of wandelend over een zanderig pad

zult u merken dat u zonder strijd

uw eigen inzicht overeind mag houden

u blijft wie u bent, raakt niets kwijt

krijgt er alleen een visie bij

om over na te denken op een stil moment

wees niet benauwd, zeg ik

erken de verschillen, die zijn er nu eenmaal

in de wereld die ik schiep; als iedereen

hetzelfde was, wie zou zich dan nog verwonderen

verwonder u, toon nieuwsgierigheid

nader elkaar, praat met elkaar, praat, praat

en houd op met praten

getween door n deur, waarheid

naast waarheid, mens naast mens

moet geen punt zijn, gaat vast goed

geloof mij maar.

 

                Van Robert Grijsen, stadsdichter van Hilversum overgenomen uit:

                   Ouderlingen(blad) voor Pastoraat en Gemeenteopbouw (febr. 2018)

 

Met hartelijke groet, Marleen Stokroos