In memoriam Henk Kombrink (1948-2018)

 

In oktober jl. heb ik, als toen nog nieuwe gemeentepredikant, Henk Kombrink en zijn vrouw Ditta in Breede leren kennen.

Daar waren zij in 2005 komen wonen (in het huis met de Bijbelse geveltekst ‘Verblijdt U!’; uit Filippenzen 4,4).

Henk was oorspronkelijk afkomstig uit Blokzijl (Overijssel).

Als schoolkind verhuisde hij vandaar naar Groningen, alwaar zijn verdere scholing en opleiding volgde.

Tijdens zijn werkzame leven was Henk actief als hovenier, werkleider in een sociale werkplaats en leraar in het beroepsonderwijs.

Daarnaast was hij zeer actief in het kerkelijke en maatschappelijke vrijwilligerswerk, onder meer als kerkenraadslid en gemeenteraadslid.

Bovendien heeft hij tientallen jaren met veel enthousiasme catechisatie gegeven. (Overigens heb ik van collega’s vernomen, dat Henk daar erg goed in was!)

Henk was naar mijn ervaring een man die leefde vanuit een diepgeworteld christelijk geloof.

Terugblikkend zie ik Henk als een authentieke christen, die de lotgevallen van zijn leven gelovig aanvaardde en er tot het einde toe het beste van probeerde te maken.

Henk geloofde op zijn eigen, ruimdenkende manier.

Bij de verschillende geloofsartikelen van de klassieke belijdenisteksten dacht hij telkens, als een refrein, “Wat dat ook betekenen moge …”

Het ging Henk vooral om een praktisch geloof in de trant van ‘geen woorden maar daden’. Daarom zei hij vaak: “Doe wel en zie niet om.”

Toen ik Henk aan zijn sterfbed vroeg, welke boodschap hij na zijn heengaan nog aan de nabestaanden zou willen meegeven, herhaalde hij deze woorden: “Doe wel en zie niet om.”

Vanaf het jaar 2003 had Henk ernstige gezondheidsproblemen:

Hij kreeg te kampen met een ‘cocktail’ van levensbedreigende ziekte en pijnlijke kwalen.

De afgelopen maanden bleek zijn ziekte niet alleen ongeneeslijk, maar ook steeds minder behandelbaar.

In de maand mei jl. verbleef Henk de meeste tijd in het Groningse Martiniziekenhuis en vanaf 11 juni jl. verbleef hij in het hospice De Ommejas nabij Uithuizen.

Heel bewust heeft Henk daar de laatste fase van zijn leven doorgemaakt en van vele dierbaren persoonlijk afscheid genomen.

Henk leefde en stierf in de vaste hoop op een leven na de dood.

De dood vergeleek hij met de slaap.

Hij wilde dan ook in slaaphouding in de kist gelegd worden, om in de hemel weer wakker te worden!

Die gedachte komt trouwens al in een cantate van Johann Sebastian Bach voor.

Daarin wordt gezongen: “Komm, o Tod, du Schlafes Bruder, komm und führe mich nur fort;” in vertaling: “Kom, o dood, jij broeder van de slaap, kom en leid mij maar weg;” (BWV 56-5)

Henk is, in de leeftijd van zeventig jaar, op donderdag 28 juni 2018 rustig heengegaan.

Zijn uitvaartplechtigheid werd gehouden op maandag 2 juli 2018 in de Immanuelkerk te Baflo.

Tijdens die plechtigheid werden Psalm 23 (in het Gronings!) en Filippenzen 4,4-9 gelezen.

Na de aansluitende condoléance werd het lichaam van Henk in besloten kring ter aarde besteld op het kerkhof van Breede.

Henks hoogbejaarde moeder, zijn zussen, zijn vrouw Ditta, de (pleeg)kinderen en alle andere nabestaanden wens ik van harte de nodige innerlijk kracht toe, die zij nodig hebben om het verlies en het gemis van hun dierbare te kunnen dragen.

Mogen zij steun en kracht vinden bij de Trooster en Helper, die ons te allen tijde bijstaat.

Ds. Peter van Ool,

Predikant te Warffum, Breede & Usquert