In memoriam Albert Klaas Sirks

(geboren op 22 oktober 1944 – overleden op 07 november 2018)

Albert en ik hebben elkaar voor zijn overlijden twee keer mogen ontmoeten. Tijdens onze eerste ontmoeting was Albert moe na de ontvangen verzorging. Toch bleek dat we in dat kwartier dat we bij elkaar waren gelijk op de kern van Albert zijn bestaan zaten. Na een korte kennismaking waarin praten te vermoeiend was, vroeg ik Albert of hij het fijn vond als ik een stukje uit de Bijbel zou lezen. Waarop Albert zei: ja dat is een goede vraag. Of u gaat wat zingen. En dat laatste heb ik gedaan, waarna hij in slaap viel. Ik wist het toen nog niet, maar achteraf bleek, in die opmerking “Of u gaat wat zingen”, Albert te schuilen. Muziek was zijn passie en hobby. Dat was Albert.

In onze tweede ontmoeting hadden we het naast het alledaagse ook over God. En Albert zei God is een mysterie. Een niet te doorgronden mysterie. Dat intrigeerde hem in God. En dit zei ook veel over Albert, het willen weten hoe het zit, het uitdokteren en puzzelen. Als kind haalde Albert alles wat hij kreeg, vond of kocht eerst volledig uit elkaar. Hij wilde weten hoe het werkte. En als hij dat wist dan zette hij het weer in elkaar. Ook maakte hij van twee verschillende dingen iets nieuws. Zoals een eigen pick-up die het deed m.b.v. van een fietsdynamo. Albert was altijd aan het knutselen en het was dan ook voor de hand liggend dat hij automonteur werd van beroep.

Maar net als elk mens had Albert naast zijn kracht en creativiteit ook kwetsbaarheid. En na een jeugd die niet altijd gemakkelijk is geweest. Waarin Albert jong zijn vader verloor, waar een klankbord thuis veelal miste en niet over gevoelens werd gesproken, raakte Albert in zijn jonge leven psychisch in de war en bleek zorg en een opname nodig. Maar na een behandeling lukte het hem om de draad van zijn leven weer op te pakken. En hij vond Janet, waar hij mee trouwde. En hun trouwtekst uit Spreuken 3:3, “dat Liefde en trouw u niet verlaten” hebben ze samen bijna 40 jaar geleefd. Ze waren nauw aan elkaar verbonden. Janet was de prater en initiatief nemer van hen twee. En Albert gaf haar dan de bevestiging waar ze naar zocht.

Het alledaags leven van Albert en Janet oogde rustig, maar dat waren de vakanties niet. Dan leefde Albert op. Vakanties vieren, deed Albert al in zijn jonge jaren, met vrienden erop uit. Want hij had een bus. En later met Janet. Kamperen in de natuur. Erop uit en alles moest mee. Of op reis naar het buitenland naar Spanje, Luxemburg, Duitsland. Vele foto’s werden er gemaakt. En ook daar lag een grote hobby van Albert. Beelden vastleggen en films maken.

Albert was in gesprek een teruggetrokken man, kwam uit zichzelf niet met verhalen. En als je vraag met een ja of nee te beantwoorden was dan was het dat, wat je van hem kreeg. Maar zijn kracht om zichzelf kenbaar maken zat in beeld en muziek. Dat is wat hij ons heeft meegeven, zoals mooi beeldmateriaal over de winterstorm in 1979. Jarenlang heeft Albert opnames gemaakt van kerkdiensten op cassettebandjes opdat het Woord van God letterlijk door de wereld, door Baflo kon gaan. Albert verzorgde ook het geluid en muziek tijdens de dodenherdenking. Zo kon Albert aanwezig zijn in de kerk en de wereld.

 

In de gedenkdienst lazen we psalm 8, een psalm van David. Als David en Albert elkaar ooit hadden ontmoet dan hadden ze elkaar misschien wel gemogen. Iets van zichzelf in elkaar herkent. Ook David had een grote liefde voor muziek. David wist van de grote bevrijdende kracht van muziek. Als je zingt, als je naar muziek luistert dan gebeurt er vaak wat, dan trekken er woorden en klanken door je lijf die vaak verbonden zijn aan ons innerlijk. Aan dat wat ons bezield, aan onze emoties en onze persoonlijke verhalen. En Albert wist van deze kracht. Een kracht die hij wilde kennen. Mogelijk om iets van het mysterie van God te kunnen begrijpen. En van het mysterie wat David beschrijft in psalm 8, Het mysterie dat God ons wil kennen. “Wat is de mens, dat Gij zijner gedenkt, en het mensenkind, dat Gij naar hem omziet? De woorden op Albert zijn overlijdenskaart.

Albert had een diep geloof en vertrouwen in God, die hij ook zocht toen Janet in januari dit jaar overleed. Albert verlangde naar Gods licht als troost. Het gebed dat Albert koos tijdens de gedenkdienst van Janet. Het zijn geen gemakkelijke maanden voor Albert geweest na het overlijden van Janet. Maanden waarin bleek dat hijzelf ook ziek was. Waarin onderzoeken en zorg nodig was. Albert was blij met de zorg van zijn familie en in Viskenij. Waar hij op 7 november rustig is overleden in het geloof dat hij God in zijn mysterie zal ontmoeten.

                                                                       Marleen Stokroos