In memoriam Klaas Rogches Bosma

 

Geboren te Doezum op 7 december 1930

Overleden te Zuidhorn op 8 april 2019

‘De boom is geveld’. Met dat beeld verwoordde Klaas Bosma dat zijn leven ten einde was. Het was op.

Op maandag 8 april, precies twee jaar nadat Klaske, zijn echtgenote en grote liefde, was begraven liet het leven ook hem los. Het leven liet hem los en hij liet het leven los vanuit de troostrijke gedachte: ‘Degene die ik liefheb verlaat ik om degene die ik liefhad terug te vinden’.

Klaas Rogches Bosma werd geboren in de crisisjaren van de vorige eeuw. Hij groeide op in een door omstandigheden gedwongen samengesteld gezin met 8 broers en zussen. Zijn moeder overleed toen Klaas nog maar 7 jaar was. Een stiefmoeder kwam in zijn leven, een vrouw waar hij met veel waardering over sprak.

In zijn tienerjaren leerde hij Klaske Meijer kennen, en liet haar niet meer los. Klaske van de bakker van Gerkesklooster was en bleef zijn grote liefde. Samen deelden zij lief en leed en heel hun leven. Klaas was een jongen met gouden handen. Alles kon hij maken. Hij kon gaan werken bij de fietsenmaker en later bij de molenmaker. Hij had geen hoogtevrees en zag in alles mogelijkheden. Ondanks crisisjaren en oorlogstijd genoot hij van het leven.

In 1954 trouwden Klaas en Klaske en gingen wonen in een huisje in Lutjegast. Het huis had een flinke opknapbeurt nodig, maar dat was voor Klaas geen straf. Na enige jaren werd toch het huis weer verkocht. In Baflo was een melkloop te koop, en Klaas zag daar wel brood in. Immers melk is altijd nodig. Klaas en Klaske verhuisden naar De Wetstraat in Baflo waar Klaas met paard en wagen Baflo voorzag van melk. De verhuizing naar Baflo was voor Klaske een moeilijk punt, maar uiteindelijk begon ze zich toch thuis te voelen in het Groningse dorp.

Het paard werd na enige jaren vervangen door een elektrische wagen. En in de tussentijd groeide het gezin Bosma. Zes kinderen werden geboren, vijf meisjes en één jongen. Twee meisjes overleden op heel jonge leeftijd maar bleven in gedachten altijd deel uitmaken van het gezin. De tijden veranderden en de zaken gingen goed. Dit gaf Klaas en Klaske de gelegenheid om een grote SRV wagen aan te schaffen en een winkel aan huis te beginnen. Dit was aan de Willem de Zwijgerstraat.

Naast het werk als melkboer was Klaas actief in de gereformeerde kerk waar hij jarenlang ouderling was. Ook genoot hij van zingen bij het koor Halleluja en was hij zo’n 40 jaar drager bij de begrafenisvereniging van Baflo. Talloos veel dorpsgenoten heeft hij naar de begraafplaats gedragen. Klaas was een sterke man, een liefdevol man die voor iedereen klaar stond. Hij gaf zijn kinderen de ruimte en het vertrouwen om hun eigen weg te gaan, en was er altijd wanneer het nodig was.

De tijden gingen door, de supermarkten verdrongen de kleine ondernemers, en Klaas en Klaske namen een besluit: we sluiten de winkel. Deze beslissing had ook te maken met een ernstige ziekte van Klaske. In de daaropvolgende jaren ging Klaas werken bij Viskenij en bij de sporthal in Rasquert. Dat was een goede tijd! Het was ook de tijd om de kinderen te helpen die nu hun eigen gezin stichtten en in huizen gingen wonen waar altijd wel iets te klussen was. Maar ook werd eigenhandig een nieuw huis gebouwd aan de Laurentiusstraat, waar Klaas en Klaske hun bestaan als opa en oma voortzetten.

Het leven ging door, kleinkinderen en achterkleinkinderen verrijkten het bestaan maar ook de keerzijde van de tijd liet zich gelden. Klaske werd opnieuw ziek en overleed, een groot gemis voor Klaas en voor de kinderen. Hij probeerde het leven weer op te pakken, maar dat werd steeds moeilijker. Uiteindelijk was zijn constatering ‘De boom is geveld’.

Op maandag 15 april hebben we in een warme dienst van Woord en Gebed afscheid genomen van Klaas Rogches Bosma en hem vervolgens naar zijn laatste rustplaats gedragen in het geloof en vertrouwen dat hij is verenigd met wie hij zo liefhad, en geborgen in de palm van Gods hand.

 

Jolanda Tuma