Gedicht

 

Hoeveel stappen moeten

er nog gezet worden?

Hoeveel bergen bedwongen?

Hoeveel water moet er

nog naar zee stromen

voor de aarde is

wat ze kan zijn:

een bloeiende tuin,

een oord van vrede

 

We wachten op mensen

die van aanpakken weten.

Mensen met een droom.

En: met twee benen

op de grond.

Ze zaaien vrede

en wachten geduldig

of het iets oplevert.

Ze zijn bereid om water

naar de zee te dragen,

al lijkt dat zinloos.

 

Waar anderen wachten,

gaan zij aan de slag.

Want, zeggen ze,

je komt er niet met

mooie woorden alleen.

Ze hebben een geloof

dat bergen kan verzetten,

een vertrouwen

dat tot in de hemel reikt